معرفی ظرفیت های کهگیلویه و بویراحمد در قاب عکاسان کشوری
یاسوج- مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی کهگیلویه و بویراحمد از اجرای برنامه ملی هنری تور تخصصی عکاسی با حضور عکاسان برجسته کشوری در سطح این استان خبر داد.
به گزارش ایکنا از قم به نقل از پایگاه خبری و رسانه ای حوزه های علمیه خواهران، مشروح گفت وگو با سید عبدالرضا هاشمی، نویسنده کتاب «جعبه کمک های تربیت فرزند»، به شرح ذیل است: چه شد که تصمیم گرفتید کتاب «جعبه کمک های تربیت فرزند» را بنویسید؟ ایده اصلی کتاب از تجربه های واقعی من در زندگی با فرزندم شکل گرفت. احساس کردم بسیاری از والدین در موقعیت های روزمره تربیتی، با پرسش ها و چالش هایی مواجه اند که پاسخ آن ها صرفاً با توصیه های کلی به دست نمی آید.
به گزارش ایکنا از قم به نقل از پایگاه خبری و رسانه ای حوزه های علمیه خواهران، مشروح گفت وگو با سید عبدالرضا هاشمی، نویسنده کتاب «جعبه کمک های تربیت فرزند»، به شرح ذیل است:
ایده اصلی کتاب از تجربه های واقعی من در زندگی با فرزندم شکل گرفت. احساس کردم بسیاری از والدین در موقعیت های روزمره تربیتی، با پرسش ها و چالش هایی مواجه اند که پاسخ آن ها صرفاً با توصیه های کلی به دست نمی آید. به همین دلیل تلاش کردم مجموعه ای از دیدگاه ها، تجربه ها و راهکارهای کاربردی را در اختیار والدین قرار دهم تا در موقعیت های واقعی بتوانند از آن ها استفاده کنند. این کتاب حاصل تجربه زیسته و تعامل با فرزندم است، نه صرفاً مجموعه ای از نظریه های تربیتی.
چرا نام کتاب را «جعبه کمک های تربیت فرزند» انتخاب کردید؟
همان طور که در یک جعبه کمک های اولیه، ابزارهای مختلفی برای مواجهه با موقعیت های پیش بینی نشده وجود دارد، در تربیت فرزند نیز والدین به مجموعه ای از ابزارهای فکری و عملی نیاز دارند. ممکن است امروز با یک بحران رفتاری مواجه باشیم و فردا با مسئله ای درباره آزادی، شخصیت یا استعداد فرزندمان. هدف کتاب این است که والدین برای چنین موقعیت هایی ابزار و نگاه مناسب در اختیار داشته باشند.
پاسخ پیشنهادی این است که کودک یک انسان مستقل با شخصیت، استعداد، اراده و مسیر رشد مخصوص به خودش است. اگر تربیت را فقط کنترل رفتار کودک بدانیم، ممکن است او را در کوتاه مدت مطیع کنیم، اما لزوماً انسانی رشدیافته و صاحب تفکر تربیت نکرده ایم. همراهی یعنی والد در کنار کودک حرکت کند، او را بشناسد، فرصت تجربه کردن بدهد، در مواقع لازم راهنمایی کند و در عین حال اجازه دهد کودک به تدریج قدرت انتخاب و تصمیم گیری پیدا کند.
پاسخ پیشنهادی این است که کودک پیش از آنکه وارد مدرسه، جامعه یا محیط های آموزشی شود، در خانواده زندگی می کند و بسیاری از عمیق ترین باورها و رفتارهای او در همین محیط شکل می گیرد. کودک بیش از آنکه از حرف های ما یاد بگیرد، از رفتار ما می آموزد. بنابراین اگر می خواهیم فرزندمان مسئولیت پذیر، متفکر، آزاداندیش و با شخصیت باشد، باید این ویژگی ها را در فضای خانواده تجربه کند.
کودک امروز با حجم بسیار زیادی از اطلاعات، رسانه ها، تبلیغات، الگوهای رفتاری و ارزش های مختلف مواجه است. مسئله این نیست که کودک را از جامعه کاملاً جدا کنیم؛ چنین کاری هم ممکن نیست و هم مطلوب نیست. مسئله این است که او را به گونه ای تربیت کنیم که در مواجهه با این جریان ها قدرت تشخیص و انتخاب داشته باشد. به جای اینکه فقط دیوار دور کودک بکشیم، باید در درون او قدرت تحلیل ایجاد کنیم.
گاهی استعداد کودک زمانی خودش را نشان می دهد که او با یک نیاز واقعی مواجه شود یا هدفی پیدا کند که برایش معنا داشته باشد. والد نباید صرفاً بر اساس علاقه شخصی خودش، استعداد خاصی را به کودک تحمیل کند. باید فرصت تجربه کردن ایجاد کند و ببیند کودک در چه موقعیت هایی انگیزه، پشتکار و توانایی بیشتری نشان می دهد. نیاز و هدف می توانند زمینه ای برای فعال شدن استعدادهای پنهان کودک باشند.
انسان باید به بلوغ فکری برسد تا بتواند درست فکر کند و انتخاب صحیح داشته باشد. رساندن کودک به بلوغ فکری مهم ترین وظیفه پدر و مادر است. برای تحقق این رشد چاره ای جز برداشتن این سه گام نیست؛ تقلید، عامل بیرونی تضعیف تفکر کودک است که او را وابسته به دیگران می کند. راه درمان شخصیت دادن به اوست. لجبازی و اصرار بر اشتباه هم عامل درونی است که با آزادی درمان می شود. این دو زمینه بلوغ و تربیت کودک است.
یکی از اشتباهات رایج این است که والدین در لحظه بحران، فقط به دنبال متوقف کردن رفتار کودک هستند و کمتر به علت آن رفتار توجه می کنند. در حالی که رفتار کودک معمولاً نشانه چیزی است. ممکن است پشت یک لجبازی، پرخاشگری یا بی توجهی، نیاز، ترس، خستگی یا مسئله دیگری وجود داشته باشد. والد باید ابتدا موقعیت را بشناسد و سپس واکنش تربیتی مناسب نشان دهد.
تجربه زندگی واقعی باعث شد مسائل تربیتی را فقط در سطح نظری نبینم. وقتی با یک کودک واقعی زندگی می کنید، متوجه می شوید که تربیت همیشه مطابق برنامه های از پیش تعیین شده پیش نمی رود. کودک سؤال می پرسد، مخالفت می کند، انتخاب می کند و گاهی والد را هم به فکر کردن وادار می کند. همین تعامل زنده کمک کرد بسیاری از مفاهیم کتاب از دل تجربه های واقعی شکل بگیرند.
خیر، اما والدین باید نسبت به تربیت آگاه و مسئول باشند. تربیت فرزند اتفاقی نیست که بتوانیم آن را بدون فکر و مطالعه پیش ببریم. البته قرار نیست هر پدر و مادری متخصص علوم تربیتی شود؛ اما لازم است اصول اساسی تربیت را بشناسد، فرزند خود را مشاهده کند، اشتباهاتش را بپذیرد و دائماً در حال یادگیری باشد. باید توجه داشت که تربیت یک داد و ستد دو طرفه است.
فرزندمان پروژه ای برای ساختن نیست؛ انسانی است که باید در مسیر رشد، او را همراهی کنیم. والد موفق کسی نیست که همه رفتارهای کودک را کنترل کند، بلکه کسی است که شرایطی فراهم سازد تا کودک بتواند شخصیت، قدرت تفکر، آزادی مسئولانه و استعدادهای خود را پیدا و رشد دهد.
مخاطب اصلی کتاب والدین هستند، اما محتوای آن می تواند برای مربیان، معلمان، مشاوران خانواده و هر کسی که با کودک سروکار دارد نیز مفید باشد. تلاش کرده ایم مباحث به گونه ای مطرح شوند که نگاه فلسفی و عمیق به تربیت را در موقعیت های روزمره کاربردی و قابل استفاده ارائه کنیم.
حرف شنوی می تواند در بعضی موقعیت ها لازم باشد، اما نباید هدف نهایی تربیت قرار گیرد. ما قرار نیست صرفاً کودکی تربیت کنیم که دستورها را اجرا کند؛ می خواهیم انسانی تربیت کنیم که بتواند درست را از نادرست تشخیص دهد، فکر کند و انتخاب صحیحی داشته باشد.
انتهای پیام
{{name}}
{{content}}